'Αγαλμα

Για μένα θα μιλήσω.
Αυτοί που φεύγουν και δε γυρίζουν ξανά

μένουν για πάντα εδώ.

Σου γράφω αυτό το γράμμα έτσι στα τυφλά.
Αν πέσει στα χέρια σου, χάιδεψε το, να πάρεις αυτή τη ζεστασιά.

Έφυγες πια.

Στέκεσαι τώρα με τις απαλές γραμμές σου μέσα στην αδρότητα του χρόνου

πέτρινο σώμα.



Σε βλέπω αλλά δε σε νιώθω. Δε μιλάς.

Για να μπω στη ματιά σου πρέπει να σταθώ εκεί ακριβώς που φτάνει
και πάλι

δεν

είμαι σίγουρη ότι με βλέπεις.





Καμιά φορά περνάω το κεφάλι κάτω απ το μπράτσο σου...


σκύβω κάτω απ το πηγούνι σου


ή παίρνω από τα χείλη σου



ένα παγωμένο φιλί.




Πολύ σπάνια,


κάποιες μόνο ώρες ,μοναχικές συνήθως...

βλέπω
τα χέρια σου να λυγίζουν,


τη σκόνη να ρέει
απ τους τριγμούς των αρθρώσεων σου.







Γέμισαν βρωμιά τα κύματα στα μαλλιά σου, τα ρουθούνια σου, τ αυτιά σου.



Σ αγαπώ πάντα.


Μη σκας εκεί που είσαι.